"Doe mij maar een Fristi"
By
Willeke van Hal
Soms begint een idee niet met een businessplan, een strategiesessie of een briljante pitch.
Soms begint een idee niet met een businessplan, een strategiesessie of een briljante pitch. Soms begint het met een Fristi.
Een paar jaar geleden liep Dylan de kamer van een CEO van grote organisatie binnen. Hij werd niet gezien als de functie, dat van gemeenteraadslid, die hij op dat moment vervulde. Maar kreeg de boze opmerking: "Ik heb niet gevraagd om de assistente van de heer Meijer."
Daar sta je dan, 25 jaar, tegenover een leider met invloed. Zodra Dylan zei: "Ik ben gemeenteraadlid én de heer Meijer." Was het ongemakkelijk stil.
Even later werd hem iets te drinken aangeboden. Dylan vroeg om een Fristi. Misschien een klein detail. Maar voor ons is het een statement, het statement van Youngmnds.
Waarom zouden we ons aanpassen aan wat aan tafel gebruikelijk is?
In veel organisaties worden belangrijke keuzes gemaakt door slimme, ervaren mensen. Maar ervaring brengt ook aannames met zich mee over hoe iemand eruitziet, wat leiderschap is, hoe een organisatie werkt en wie er geloofwaardig genoeg is om mee te praten.
Ondertussen zit er een nieuwe generatie aan te komen, of vaak al binnen de organisatie, die anders denkt, kiest, werkt en naar de wereld kijkt. Niet beter. Wel anders. En juist dat verschil bereikt de plekken waar beslissingen worden genomen nog te weinig.
Daaruit ontstond het idee voor Youngmnds.
Wij halen de toekomst aan tafel.
We brengen ondernemende, kritische Youngminds samen met ervaren leiders rond echte vraagstukken over strategie, innovatie, leiderschap en cultuur.
Niet om ervaring te vervangen. Juist om haar uit te dagen.
Om vragen te stellen die intern niet meer vanzelfsprekend worden gesteld. Om aannames zichtbaar te maken. Om ruimte te creëren voor andere ideeën. En om organisaties scherper te houden op wat er buiten hun eigen werkelijkheid gebeurt.
Want de kracht zit niet in jong óf ervaren.
De kracht zit in wat er gebeurt wanneer ze elkaar echt ontmoeten. Dat mag soms schuren. Sterker nog: dat móét soms schuren. Wij noemen dat constructive friction.
En misschien hebben organisaties daarom wel wat meer Fristi-momenten nodig: momenten waarop iemand binnenkomt die niet helemaal past bij het beeld dat je vooraf had en juist daardoor iets toevoegt wat er nog niet was.
